Typy rachunku kosztów

Typy rachunku kosztów

Czym jest rachunek kosztów

„Rachunek kosztów jest to względnie wyodrębniony (przedmiotowo i proceduralne) w systemie informacyjnym podmiotu gospodarczego zbiór informacji o kosztach opracowywanych według określonego modelu dostosowanego do potrzeb informacyjnych użytkowników (odbiorców) informacji.” Tak brzmi ogólna definicja rachunku kosztów. Przeprowadzany w rachunku kosztów pomiar kosztów i ich transformacja mają na celu umożliwienie oceny sytuacji decyzyjnych. Ułatwia on też na podejmowanie decyzji i kontrolę ich realizacji.

Podmiotem rachunku kosztów jest oczywiście jednostka prowadzącą działalność gospodarczą. Natomiast przedmiot rachunku kosztów to wszelkie koszty związane z wykonywaną działalnością.

Typy rachunku kosztów

Wyróżniamy następujące typy rachunku kosztów:

RACHUNEK KOSZTÓW PEŁNYCH – często określany jako tradycyjny rachunek kosztów. Podstawowym założeniem rachunku kosztów pełnych jest przyjęcie zasady, że wszystkie poniesione składniki kosztów są proporcjonalne do uzyskanej wielkości produkcji. Rachunek kosztów pełnych obejmuje informacje o kosztach zebrane zgodnie z kryterium: rodzajowym, podmiotowym i przedmiotowym. Koszty są zbierane z jednoczesnym uwzględnieniem podziału na bezpośrednie i pośrednie. Taki sposób grupowania kosztów umożliwia odniesienie kosztów bezpośrednich wprost na produkty. Natomiast kosztów pośrednich poprzez transformacje zbioru kosztów wg miejsc powstawania także na produkty.

RACHUNEK KOSZTÓW ZMIENNYCH – zajmuje się analizą jednostek kosztowych podzielonych na dwie grupy: koszty stałe i koszty zmienne. Koszty stałe są to koszty związane z produktem w sposób pośredni. Nie są one zależne od parametrów ilościowych produkcji. Natomiast koszty zmienne są związane bezpośrednio z produktem. Rachunek kosztów zmiennych umożliwia przyporządkowanie produktom zmieniającego się kosztu wytworzenia uzależnionego od skali produkcji. Nie jest to możliwe w przypadku tradycyjnego rachunku kosztów.

Rachunek kosztów zbiorczy i rozdzielczy

Obydwa wymienione typy rachunku kosztów mogą być prowadzone w dwóch postaciach: zbiorczej i rozdzielczej. Zbiorcze ujęcie rachunku kosztów jest charakterystyczne dla rzeczywiście poniesionych kosztów. Natomiast rozdzielczy sposób ujmowania kosztów będzie właściwy rachunkowi kosztów zakładanych teoretycznie.

Rachunek kosztów zbiorczy oznacza, że poniesione koszty są ujmowane jednoelementowo. Inaczej mówiąc – bez wzorca kosztów ustalonego teoretycznie i bez określenia odchyleń kosztów faktycznych od modelowego wzorca.

Rachunek kosztów rozdzielczy oznacza, że oprócz ujęcia kosztów faktycznych tworzy się modelowy wzorzec kosztów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *